Na de bijeenkomst van Bedini sprak Jim Watson, een onderzoeker uit Colorado Springs . Watson presenteerde twee werkende apparaten die vergelijkbaar waren met die van John Bedini. Watsons kleinste apparaat functioneerde gedurende de hele presentatie en het publiek kon zien dat de batterij constant werd opgeladen. Het grootste apparaat, dat 800 pond woog, werd om praktische redenen slechts 10 minuten getoond. Gedurende deze tijd werd een constante belasting van 12 kW van het apparaat afgenomen. Het apparaat werd gevoed door twee 12V-autobatterijen.
Proloog
Stel je voor dat je een kleine gelijkstroommotor op je laboratoriumtafel hebt staan, aangedreven door een 12-volt accu. Stel je nu voor dat je een volledig opgeladen accu aansluit op de motor, zonder verdere stroombron. De motor zal natuurlijk draaien en de accu verbruiken totdat deze leeg is, waarna hij langzamer gaat draaien.
Stel je nu eens een artefact voor dat MEER, en ik bedoel echt MEER energie kan opwekken dan het produceert, een prestatie van meer dan 100%.
Onmogelijk, zegt u. Helemaal niet. Dat is precies wat ik heb gedaan en de motor draait nu in mijn werkplaats.
Het is opmerkelijk dat het niet de traditionele natuurwetten of kinematische wetten volgt.
Oké, het is helemaal niet gebruikelijk, en dat ontken ik niet.
Maar het werkt.
Het is bovendien niet iets buitengewoon complex; in feite is het vrij eenvoudig als de basis goed begrepen wordt.
Een van de principes die Tesla al in zijn tijd verkondigde, wordt nu bevestigd. Het is namelijk zo dat de lege ruimte – puur leeg – vol zit met 'energiebronnen'.
Er wordt aangetoond dat het vacuüm van de ruimtetijd niets anders is dan pure, massaloze lading, dat wil zeggen dat het vacuüm een hoge scalaire elektrostatische potentiaal heeft.
Om al die energie te benutten, hoeft men alleen maar een resonantie te creëren die gelijk is aan die van het vacuüm zelf.
Welnu, alle geladen deeltjes en ionen zijn van nature deeltjes die hun eigen trillingen hebben en kunnen worden omgezet in normale energie door massabeweging. Voor ons doel gaan we daarom een ionensysteem gebruiken.
Allereerst hebben we een grote ionenaccumulator nodig.
Een gewone batterij vervult deze functie perfect. Het is niet algemeen bekend, maar elke batterij heeft een ionenresonantiebereik van 1-6 MHz. Het enige wat we hoeven te doen, is deze elektronen met de benodigde frequentie te laten oscilleren en we verkrijgen hun "vacuümenergie".
Bekijk het eens vanuit dit perspectief. Conventioneel bestaat het "scalaire elektrostatische potentiaal" uit arbeid of energie van de kolom geladen deeltjes in massa. Dus als we het potentiaal op zich, zonder de massastroom, toevoegen aan een systeem van oscillerende geladen deeltjes, voegen we "fysische energie" toe aan het hele systeem van geladen deeltjes. Met andere woorden, het "potentiaal" dat wordt ingebracht, wordt direct omgezet in "gewone energie" dankzij de ionen die in het systeem aanwezig zijn. Als we intelligent zijn, hoeven we niet alle energie te leveren om te bewegen door te duwen als er een zuiver potentiaal aanwezig is.
Dit is zeer goed verzameld in de volgende boeken:
- Naar een nieuwe elektromagnetica; Deel IV; Vectoren en mechanismen verduidelijktTesla Book Co, Bearden, 1983, dia 19, pagina 43, en pagina's 10, 11.
- Aharonov en V. Bohm, “De betekenis van elektromagnetische potentialen in de kwantumtheorie”«,« Physical Review », Tweede Serie, Vol. 115, Nr. 3, 1 augustus 1959, pagina's 485-491. (Op pagina 490 vindt u een uitleg van dit alles.)
Nu kan deze "koppelingsresonantie-vrije energie" op een eenvoudige manier worden gerealiseerd. Je hebt geen grote cyclotrons en grote laboratoria nodig; je kunt het doen met gewone motoren, batterijen, controllers en triggercircuits.
En dat is precies wat ik heb gedaan. Het is echt. Het werkt. Het functioneert nu in mijn laboratorium, aan de werkbank, in prototypevorm.
En hier is het dan. Ik heb mijn artikel bewust geschreven voor de experimentatoren, en niet voor de wetenschapper. Wees voorzichtig, want het is wat lastig om alle resonanties van het apparaat af te stellen en te synchroniseren. Je zult ermee moeten experimenteren, maar het zal werken.
Gebruik dit apparaat echter niet als u niet weet wat u doet. De resonantie-elektrolytbatterij produceert waterstof en als er een elektrische vonk in de batterij ontstaat, kan deze exploderen.
Dit betekent niet dat het gevaarlijk is, maar wel dat je voorzichtig moet zijn en niet moet experimenteren met dubieuze dingen waar je niets van afweet.
Toch werkt het. Dus alle experimenteerders en pioniers, dit is jullie kans. Bouw het. Speel ermee.
Natuurlijk zullen we, wanneer we dat doen, mannen zoals ik de eer en erkenning geven die ze zozeer verdienen.
Dit is een onderwerp dat ik graag uitgebreider wil bespreken. Later zal ik meer pagina's toevoegen over de Bedini-generator, zijn experimenten en zijn gadgets.
Dit artikel is oorspronkelijk geschreven door roobre voor Ikkaro.